Canarische eilanden (3/3)

In dit laatste deel van onze driedelig blog over cycling the canaries zijn we weer teruggekeerd op Gran Canaria. Vanuit eerst het westen en daarna het zuiden trekken we het binnenland en hooggebergte in en worden we verrast hoe ongelooflijk mooi dit eiland is. 

Lees meer »

Canarische eilanden (2/3)

In dit tweede deel van onze blog over de fietsvakantie op de Canarische eilanden zijn we weer even terug op Gran Canaria. We doorkruisen het noordelijk deel van het eiland en vieren oud op nieuw op één oor. Op nieuwjaarsdag nemen we de veerboot naar Tenerife en fietsen het hele eiland rond met natuurlijk een beklimming naar Zijne Majesteit El Teide. 

Lees meer »

Canarische eilanden (1/3)

Na een half jaar opgesloten te hebben gezeten op ons thuiswerkplek verlangen we naar een maandje op de fiets. We moeten weer anders worden we te zuur (en te dik). We wikken tussen Thailand, Sri Lanka en Canarische eilanden. Wanneer we al geboekt hebben bij Transavia voor een relatief veilige bestemming binnen de EU weten we nog niet dat door de nieuwe coronavariant omikron de wereld wederom op slot gaat en dat Thailand de grenzen wederom sluit. Op de dag dat Nederland opnieuw in lockdown gaat, vertrekken wij naar Eindhoven AirPort. In de onderbuik voelt het raar maar we breken geen regels en we zijn ook niet de enige al is het best rustig op het vliegveld.

Lees meer »

Tour de France

Onze dromen over een nieuwe wereldreis proberen we voorlopig nog te onderdrukken: nog een tijdje sparen en hopen op een betere wereld die zich weer opent. Dus nu beperken we onze fietswens tot Europa en één maand. Corona zorgt nog steeds voor een hoop onzekerheid bij het plannen van een zomervakantie in 2021. Begin juli loopt het aantal besmettingen in rap tempo op en Nederland kleurt donker rood op de internationale corona-kaart. Wat we echt niet willen is dat we ergens in quarantaine moeten gaan. Een wijde ronde vanuit thuis om Parijs is uiteindelijk ons plan, een tocht van circa 2.300 kilometer. De weersverwachtingen zijn een andere zorg. Aanhoudend wordt gewaarschuwd voor heftige neerslag die eerder in met name Duitsland en België leidde tot een natuurramp. Wat staat ons te wachten als we vertrekken? Weggespoelde wegdelen, verwoeste dorpen, kapotte bruggen en ontruimde campings. We stellen ons vertrek met een dag uit en dan met nog een dag en nog één. De vertrekdag valt uiteindelijk op 29 juli 2021 en we hebben de hele maand augustus nog vrij: On y va!! 

Lees meer »

Zuid-Amerika

Naar Mendoza, of niet...

Om eerlijk te zijn hebben we niet zo heel veel zin in de komende ritten. De indrukkende bergen, bossen en meren van Patagonië liggen achter ons en de route verder naar het noorden voorspelt weinig moois, veel droogte, lange afstanden, veel stof en veel zweten. We zijn de afgelopen maanden flink verwend geraakt met landschappelijk schoon, talloze campings en gezellige dorpjes. Maar misschien valt de route naar de stad Mendoza nog wel mee. We volgen in principe de landlange route 40 en wijken waar mogelijk uit naar alternatieve wegen dichter bij de Andes.

Lees meer »

Noord-Patagonië: Argentijnse meren

Ons plan was al langer om bij Villa Santa Lucia van de Carretera Austral af te slaan en voor de derde keer Argentinië te bezoeken. Het gebied rond El Bolsón en Bariloche moet namelijk erg mooi zijn, met vele tientallen meren. Het laatste idee is echter om dan ook niet meer naar Chili terug te keren, maar zo’n beetje de Andes te blijven volgen aan de Argentijnse kant: eerst richting Mendoza en dan verder naar Salta op weg naar Bolivia. Het Chileense alternatief om richting noorden te fietsen, zowel langs de kust als meer landinwaarts richting Santiago, wordt door veel fietsers die we tegenkomen als ‘saai’ omschreven. We zien wel hoelang dit nieuwe plan standhoudt, maar voor nu lijkt het ons het beste.

Lees meer »

Zuid-Patagonië: storm, pampa’s, gletsjers en bergen

In deze blog beschrijven we onze tocht noordwaarts vanaf de zuidelijkste stad van Chili, Punta Arenas, naar het zuidelijkste plaatsje aan de beroemde Carretera Austral, Villa O’Higgens. Tussen de Chileense stad en het Chileense gehucht, fietsen we weer even door Argentinië.

Lees meer »

Buenos Aires en Tierra del Fuego

We beginnen bij het begin en dat is de langste dag van ons leven: een 40-uur durende dag. ’s Avonds om 8 uur (Nieuw-Zeelandse tijd) stappen we op het vliegtuig om na 11 uur vliegen op nog steeds dezelfde dag ’s middags om 4 uur (Argentijnse tijd) in Buenos Aires te landen. We hadden gedacht die 11 uur vliegen lekker slapend door te brengen maar dat lukt helemaal niet en dat is grotendeels te wijten aan Game of Thrones waarvan het gehele laatste seizoen aan boord is te bekijken. Op het vliegveld Ezeiza is het boj aankomst gigantisch druk met (buitenlandse) vakantiegangers waardoor we in een flinke rij komen te staan voor de paspoortcontrole. Als er - net als bij de Efteling - bordjes zouden staan met de verwachtte wachttijd, dan sluiten we aan bij het bordje ‘vanaf hier nog ongeveer 2,5 uur’, maar we hebben desondanks vette mazzel, want achter ons in de rij sluit een stel uit Eindhoven aan en we kletsen 2,5 uur lang over onze reisavonturen. Bram en Nicolina gaan na 3 maanden Australië en 2 maanden Nieuw-Zeeland (net als wij) nu nog een half jaar in Zuid-Amerika reizen. Net als wij, blijven ze een paar dagen in Buenos Aires en reizen dan door naar Ushuaia in het uiterste zuiden van het land.

Lees meer »

Oceanië

NZ kliekjes

Kliekje: een kliekje is een restje eten dat van een maaltijd is overgebleven. Soms wordt zelfs in bepaalde huishoudens een kliekjesdag gehouden waarbij restjes van verschillende maaltijden worden bewaard om ze later na opwarming alsnog te nuttigen (Wikipedia). Niet zelden worden kliekjes als lekkerder ervaren als de oorspronkelijke maaltijd (eigen toevoeging).

Lees meer »

Noordereiland Nieuw-Zeeland

Jippie, we hebben wat tijd over op onze wereldreis! Dat klinkt misschien raar maar het is zo. Doordat we eerder dan gepland aan ons Australische avontuur zijn begonnen én niet eerder dan in januari in Ushuaia, Patagonië willen beginnen aan de reis richting Alaska, hebben we bijna twee maanden “extra”. Tussen Australië en Zuid-Amerika ligt een land met twee eilanden en 4,5 miljoen inwoners dat -qua landschap- wel eens klein Europa wordt genoemd: Nieuw-Zeeland. We vliegen op Auckland (bovenaan op het Noordereiland) en willen dan fietsend naar het zuiden afdalen en daarbij zoveel mogelijk zogenaamde trails volgen. Dat is het globale plan en we hebben een boek vol routes voor de verdere finetuning onderweg. Uitdaging: we moeten ook weer terug naar Auckland…

Lees meer »

Victoria: de Great Ocean Road naar Melbourne

Een van de meest iconische routes ter wereld en misschien wel de gaafste kustroute of te fietsen is de Great Ocean Road. De weg ligt langs de zuidkust van Australië, onder Adelaide en dicht bij Melbourne. De route is een aaneenschakeling van ruige kliffen, rotsformaties, zandstranden en toeristische badplaatsen. 

Lees meer »

Sunset coast

In deze vierde blog en laatste deel van onze tocht van Darwin naar Perth, fietsen we langs de westkust zuidwaarts. De kustlijn heeft diverse benamingen, het gebied wordt vaak de Mid West van Western Australia genoemd. Wij geven het een mooie algemene naam: the Sunset coast. Voor de resterende kilometers hebben wij grofweg bekeken hoelang we er denken over te doen en dat gaat inderdaad met ‘de natte vinger’: 900 kilometer, 100 kilometer per dag, dus 9 dagen. We laten aan familie in Perth (of beter Mandurah) weten dat we op een zaterdagmiddag in Perth hopen te arriveren. Het werd toch iets pittiger en uitdagender dan vooraf gedacht…

Lees meer »

Azië

Singapore

Wauw we zijn een heel jaar onderweg en uitgerekend op dit moment, het moment om terug te blikken, fietsen we het paradijs binnen. Het paradijs heet Singapore. Zoals het er hier uitziet, zo zal het er in de hemel ook zien, als die bestaat: mooi, schoon, vredig, multicultureel, veel wolken maar niet grijs, o ja en ook duur!? Het is ons 25e land op onze wereldfietstocht en het maakt best indruk op ons. De boot naar Jakarta laat even op zich wachten: uiteindelijk genieten we twee weken lang van stad, park, huis, zwembad, koken, netflix en… fietsen.

Lees meer »

Golf van Thailand (Thailand 5)

Na vier weken en een blog niet gefietst te hebben, staan we weer op de pedalen! Deze blog beschrijft onze reis van Bangkok naar Krabi. Op de laatste twee dagen na volgen we de kust van de Golf van Thailand. De eerste dag rijden we de metropoolregio van Bangkok, vervolgens een dag of twee door zoutvelden en dan dagenlang door kokosnoot-, palmolie- en rubberplantages. De route is fantastisch mooi en we zijn - na het heerlijke samenzijn met de kinderen - hartstikke blij dat we weer in ‘the flow’ van het fietsen zitten: eat, sleep, ride... the world wide!

Lees meer »

Songkran (Thailand 3)

Deze blog beschrijft onze reis vanaf de Cambojaanse grens tot aan Bangkok. Een blog met weinig foto's dit keer, het waarom wordt later in het verhaal wel duidelijk. Het is de tweede keer dat we Thailand op deze wereldfietstocht bezoeken. Dit keer doen we dat in een 'feest-week". Voor de derde keer dit jaar luiden we namelijk een nieuwjaar in. Na “ons” eigen nieuwjaar en het Chinees nieuwjaar is het nu aan de bevolking van Laos, Cambodja en Thailand om nieuwjaar te vieren. In Thailand noemen ze de periode rond nieuwjaar het Songkran festival. Op de eerste dag daarvan fietsen wij weer naar Thailand. We hebben eerder dit jaar, tijdens Chinees nieuwjaar al een kleine maand door het noorden van Thailand gefietst. Nu vervolgen we onze reis door dit heerlijke land in het zuid-oosten dicht bij de Golf van Thailand en fietsen naar Bangkok. In Bangkok ontmoeten we Evi, Harjan & Sacha, die ons komen opzoeken. Geen gefiets dan maar strand en zee.

Lees meer »

Cambodja

Na 6 weken Laos komen we aan bij de grens met Cambodja. We moeten eerlijk bekennen dat we ons voor het eerst niet zo verheugen op een nieuw land. Niet omdat we het reizen beu zijn, zeker niet! Maar Cambodja is een heet land en april is een hete maand. Het is het land om te doorkruizen op de weg terug naar Thailand, naar Bangkok waar we onze kinderen ontmoeten. Een land tussen van A naar B, zeg maar. En waarvan we meerdere keren hebben gehoord dat het best wel een saai, vlak land is om doorheen te fietsen. De nieuwsgierigheid die we bij andere vrij onbekende landen hadden, blijft nu vrij beperkt. Een absoluut toeristisch hoogtepunt is echter volgens velen het gigantische tempelcomplex Angkor Wat, vlakbij de grote (toeristische) stad Siem Reap. De wens om dat tempelcomplex te bezoeken en om op tijd in Bangkok te zijn, is bepalend voor ons fietsplan door Cambodja en we plannen de kortste route van Zuid Laos terug naar Thailand met daarin een bezoek aan Angkor Wat.

Lees meer »

Zuid Laos

Na drie weken is Laos nog niet af van deze twee fietsende wereldreizigers. Laos Zuid wordt het derde hoofdstuk van onze blog over dit bijzondere land, waarvoor we dan wel nog even de beurs moeten trekken om onze visa te verlengen.

Lees meer »

Midden Laos

GEVEN staat centraal in het boeddhisme en wordt gezien als een belangrijke factor voor geluk. Geven aan een monnik levert zijn zegening op. Ook in Laos lopen de monniken ‘s morgens rond om eten te verzamelen van de bevolking in de omgeving van de kloosters; een ritueel dat we dagelijks tegenkomen sinds India. Hier in Luang Prabang schijnt het geven aan een monnik op een andere manier te gebeuren dan wat we tot nu toe gewend zijn. Vlak voor zonsopgang lopen de monniken in een rij achterelkaar een vaste route door het oude centrum en de lokale mensen knielen langs de route en bieden de monniken eten aan. Het zou echt een bezienswaardigheid zijn. Om half 6 ‘s ochtends gaat bij ons de wekker af om het ritueel te bekijken. We zijn helaas net wat te laat. De optocht van een dozijn monniken neemt net de laatste offers in ontvangst en de reeks lage krukjes langs de kant die bedoeld zijn voor vooral toeristen worden alweer opgestapeld door verkopertjes die nog wel proberen ‘sticky rice for the monks’ aan ons te slijten. Het is nog steeds donker als we lacherig teruglopen naar ons guesthouse. Laat maar zeggen dat onze verwachtingen wat hoger lagen. We zetten een denkbeeldig vinkje achter deze ‘must see’ in Luang Prabang.

Lees meer »

Noord Laos

Onze fietsroute door Laos omvat grofweg twee lussen. Eerst een noordelijke lus waar we richting Chinese grens fietsen om dan geleidelijk af te buigen naar Luang Prabang, de stad waarnaar alle toeristen bij de grens per boot vertrekken. De tweede lus gaat naar zuiden waar we bij Vientiane zullen afbuigen naar het oosten langs de Mekong. In Vientiane bekijken we of we door zuidelijk Laos naar Cambodja fietsen of dat we een grotere lus via Vietnam fietsen. Als we door Vietnam gaan, moeten we in Vientiane een visum aanvragen. 

Lees meer »

Chiangland (Thailand 2)

Met enige weemoed hebben we de fameuze Mea Hong Son Loop achter ons gelaten. Nu zitten we op een terrasje in het oude centrum van Chiang Mai te mijmeren over wat achter ons ligt: de Alpen, Rodopi (Bulgarije), Turkije, Svaneti (Kaukasus), Annapurna en de Loop. De hoogtepunten zijn ook letterlijk hoogtepunten. Er wacht in het noorden van Thailand nog meer gebergte, dus dat heeft vast nog moois voor ons in petto. Plan is om vanuit Chiang Mai, via Chiang Dai en Chiang Rai naar Chiang Khong te fietsen.

Lees meer »

Mae Hong Son Loop (Thailand 1)

Thailand is niet geheel onbekend bij ons. We zijn er al twee keer eerder naar toe gegaan om in de Hollandse wintertijd de zon op te zoeken. Voor de derde keer, maart 2015, waren de vliegtickets en accommodaties geboekt maar hebben we geannuleerd. In plaats van aan het strand lag Harry in het ziekenhuis voor zijn open hart operatie. De vakanties daarna kregen meer en meer een sportief fietskarakter, een naar het nu lijkt flink uit de hand gelopen hobby, maar voor ons is het inmiddels een manier van léven. Nu, bijna vier jaar later, zetten we dan eindelijk weer voet op Thaise bodem. Niet met het vliegtuig vanaf Schiphol, dit keer rollen we vanaf thuis (of zoals wij het sinds ons vertrek steevast noemen: ‘the house formerly known as our house’) op onze trouwe tweewielers het Thaise land in. Dat is op zich ook een apart gevoel. Ons fietsplan richt zich (nog) niet op ‘zee en strand’ van de bekende Thaise eilandjes. We gaan naar het noorden en trekken de Thaise bergen en bossen in.

Lees meer »

Myanmar (2)

Na nieuwjaar en Harry's verjaardag beginnen de sombere dagen van januari. Althans dat ervoeren wij zo in Nederland. Meestal stond er rond carnaval een vakantie gepland naar de zon waar we reikhalzend naar uitkeken. Nu zitten we al in de zon en terwijl in Nederland de eerste baantjes op natuurijs worden getrokken, zweten we hier de pan uit. We zijn beland in het vlakke laagland van Myanmar.

Lees meer »

Myanmar (1)

Myanmar, oftewel Birma, oftewel Burma. Nog steeds een land met veel geheimen. Lange tijd ontoegankelijk voor buitenlanders/toeristen, daarna nog enige tijd apathisch jegens mensen die het land willen doorkruizen op een fiets en niet per vliegtuig het land binnenkomen, naar een resort worden gebracht en vanaf daar hooguit een paar georganiseerde trips ondernemen. Myanmar, het land met het voor ons onleesbare schrift (ook cijfers), het land waar Engels als mondiale taal nog nauwelijks zijn intrede heeft gedaan. Myanmar, een land op weg naar openheid en democratie, maar ook met verontrustende berichten in het wereldnieuws. Sinds augustus 2017 zijn de (lands-)grenzen verder opengegaan: je hoeft - naast een visum - geen vergunning via schimmige tussenpersonen aan te vragen. Eigenlijk is het visum voor Myanmar “een eitje”, in vergelijking met dat voor India. Myanmar, een land met een heel rijke geschiedenis, het land van de duizenden Pagoda’s, de een nog schitterender dan de ander, het land van de vele oude rijken en steden, vaak op verschillende manieren gespeld. Tijdens onze fietstocht zullen we meerdere voormalige hoofdsteden aandoen, waarvan één zich momenteel de hoofdstad mag noemen: Naypyidaw. Inderdaad, ene uit de categorie: ‘nog nooit van gehoord’. We zijn nieuwsgierig naar dit land, zoals naar elk land of streek dat we bezoeken. We hebben onze verwachtingen (of vooroordelen) en ook nu gaan we het weer gewoon meemaken.

Lees meer »

Kerst in Nagaland en Manipur

De zeven deelstaten in noordoost India worden de Seven Sisters genoemd. We hebben deelstaat Assam inmiddels doorkruist en achter ons gelaten. Daarmee verlaten we tevens de vallei van de Brahmaputra. We gaan van de zes resterende zusters nog twee bezoeken: Nagaland en Manipur. In beide deelstaten is het - net als in delen van Assam - tot voor kort onrustig geweest. Het centrale bestuur van India in Delhi heeft deze uithoek van India lange tijd verwaarloosd en dat zette in deze twee staten kwaad bloed. Daarnaast staat dit gebied cultureel, etnisch en geografisch gewoon ook het verst af van de rest van India. Dit alles heeft tot gevolg dat er separatistische groepen actief zijn en dat het Indiase leger sterk aanwezig is. Ons Nederlandse Ministerie van Buitenlandse zaken adviseert deze deelstaten alleen te bezoeken als het noodzakelijk is en ze anders te mijden. Volgens ons valt dat allemaal reuze mee; we horen en lezen zó veel mooie dingen over deze staten. De ‘hills‘ van Nagaland met 16 unieke Naga-stammen en het voormalige koninkrijkje Manipur dat meer dan 2500 jaar het kruispunt was binnen Azië op religieus, cultureel en economisch gebied en daardoor een ware smeltkroes is. Hoe dan ook, de grensovergang naar Myanmar ligt in Manipur en de weg naar Manipur loopt door Nagaland. We moeten deze twee zusters wel bezoeken om naar Myanmar te kunnen fietsen. Zin in!

Lees meer »

Assam

De tweede staat die we in noordoost India aandoen is Assam. Het is de grootste en volkrijkste staat van noordoost India. De staat wordt voor een groot deel ingenomen door de vallei van de kilometers brede Brahmaputra rivier. 

Lees meer »

West-Bengalen

Na Nepal loopt onze route door het noordoosten van India. We blijven oostwaarts fietsen richting Myanmar en doorkruisen de Indische staten West-Bengalen, Assam, Nagaland en Manipur. Althans dat is het plan, je weet met ons nooit of er nog ergens een omweggetje wordt gemaakt. Noordoost India is door een nauwe corridor met de rest van India verbonden en is daardoor relatief geïsoleerd en staat volgens Wikipedia “relatief ver van het Indiase bewustzijn”. We zijn heel nieuwsgierig wat dit “in het echt” voor ons betekent.

Lees meer »

Nepal

Het is in Tbilisi (Georgië) een hoop gehannes om de fietsen het vliegtuig in te krijgen. Zeker omdat we goedkope tickets hebben aangeschaft die toestaan om per persoon 30 kilo bagage in te checken en 10 kilo handbagage mee te nemen in de standaardmaat handbagage-tas. We denken dat onze totale bagage inclusief fietsen net onder de 80 kilogram is, maar om het in deze verdeling (30+30+10+10) op te delen vergt een hoop gepuzzel en vooral heel veel op de weegschaal staan met dozen, tassen en spullen. Met wat kunst- en vliegwerk (pedalen, bagagerekken en gereedschap bijvoorbeeld in handbagage) is het uiteindelijk gelukt.

Lees meer »

Annapurna Circuit

Bijna 15 jaar geleden liep Roelie met Barbara in Nepal naar Mount Everest Base Camp en Kalapathar. Het was zwaar, primitief, (te) hoog maar onvergetelijk mooi. Sindsdien droomt ze er van om de Annapurna Circuit te lopen, de andere grote en beroemde meerdaagse wandeltocht in Nepal. Het is dan ook niet meer dan logisch dat deze wandeltocht in ons reisplan staat.

Lees meer »

Klein Azië

Kutaisi – Tbilisi (Georgië 3)

Het laatste deel van onze route door Georgië brengt ons van Kutaisi, via allerlei back-roads, naar de hoofdstad Tbilisi. De hoge Kaukasus laten we definitief achter, al blijven we nog dagen lang de machtige bergtoppen zien. We verheugen ons op Tbilisi, maar wat minder in de weg daar naartoe. We verwachten een aantal saaie etappes. Gelukkig is deze verwachting niet uitgekomen.

Lees meer »

Svaneti (Georgië 2)

Van Kutaisi fietsen we naar Zugdidi. Althans dat was het plan. We hebben het niet gehaald. Na een hele eenvoudige en vlakke eerste helft waar we de weg delen met varkens, koeien, ganzen en paarden slaan we af de heuvels in.

Lees meer »

Borjomi (Georgië 1)

De grensovergang bij Posof, Turkije brengt ons naar Georgië. Eigenlijk zie je niet eens dat je in een ander land gekomen bent. Dat is verklaarbaar want we komen uit een Turkse regio waar nog best veel etnische Georgiërs wonen. Maar verschillen zijn er wel. Weinig zwerfafval in de bermen: een verademing. Geen kapot (bier)glas op en langs de weg: bier wordt hier verkocht in (grote) plastic flessen. En helaas - we hebben een weekje gewacht voor deze constatering - zijn de mensen vergeleken met de Turken toch wat stugger en minder gastvrij. 

Lees meer »

Nog één keer de Turkse bergen in (Anatolië 5)

In onze vorige blog hebben we geschreven dat we de route langs de Zwarte Zee hebben verlaten en er voor gekozen hebben om nog een keer het binnenland van Turkije in te trekken: terug de bergen in. Het is een goede keuze geweest! In dit deel van Turkije zit je vanaf de kust binnen enkele tientallen kilometers tussen bergen van meer dan 4.000 meter hoogte en raak je niet uitgekeken op de vele prachtige uitzichten en natuurschoon. De noordelijke bergflanken zijn dicht bebost, de zuidelijke bergflanken zijn dun begroeid en laten de meest spectaculaire rotsformaties zien. In de bergen is de Turkse regering druk bezig met miljarden kostende megaprojecten, met name op het gebied van infrastructuur (tunnels) en in de dalen op het gebied van waterkracht (stuwmeren). Dorpjes zijn zeer dun bezaaid, stadjes tref je nog minder aan. Enkele dorpen zijn bovendien verdwenen onder de waterspiegel van een stuwmeer.

Lees meer »

Zwarte Zee kust (Anatolië 4)

De route langs de Zwarte Zee kan ons als berggeiten niet heel erg bekoren. De weg langs de kust is druk en saai en vormt een barrière voor alle dorpjes, steden en fietsers die naar het oosten gaan. We zien overal langs de kust riviertjes uit prachtige valleien de zee in stromen. Het is aanlokkelijk om weer het binnenland in trekken maar dat betekent een omhoog en terug omlaag route en we willen juist op tijd Georgië bereiken, hoe mooi Turkije ook is: "winter is coming". Het is soms lastig om keuzes te maken. Het plan om in Trabzon naar een klooster te fietsen en terug laten we varen. Het plan om langs de kust naar Georgië te fietsen laten we uiteindelijk ook varen. De bergen in het binnenland blijven lonken en uiteindelijk zwichten we hiervoor. Maar voor het zo ver is, fietsen we toch wel een eindje langs de Zwarte zee kust. Vanuit Samsun zo’n 400 km tot Eskipazar en dan zijn we er wel klaar mee. Uiteindelijk geeft dit stukje van onze reis weer genoeg voer om deze blog mee te vullen.

Lees meer »

Op naar de Zwarte Zee (Anatolië 3)

Turkije remt ons serieus af: te veel mooie ontmoetingen, te veel thee, te veel omwegen, die we op het laatste moment inlassen en natuurlijk te veel bergen. We hebben het enorm naar onze zin, maar beseffen wel dat door de straks naderende winter onze reisplannen door Kazachstan en Oezbekistan niet meer mogelijk zijn. Ook willen/kunnen we uiterlijk in november de door ons vurig gewenste Annapurna Trail in de Himalaya lopen. We weten dat we mooie landen zullen misfietsen, maar we geníeten en dan moeten we ons niet door een reisschema, dat in Oirschot is bedacht, op laten haasten.

Lees meer »

Gastvrijheid ten top (Anatolië 2)

Wat een ongekende gastvrijheid kennen de Turken! Vanuit het pittoreske en oude kleine İznik, waar ons vorige blog eindigde, fietsen we naar Sakarya, een stad met circa 1 miljoen inwoners. Bij de supermarkt onderweg kopen we brood en kaas. De eigenaresse nodigt ons uit voor thee. Een paar kilometer verderop krijgen we druiven en een perzik bij een kraam langs de weg in de handen geduwd. In Sakarya worden we in het Duits voor een autogarage aangesproken en eindigen we op uitnodiging met de man en de eigenaar van de garage bij een restaurantje. Dat komt goed uit. Het begon namelijk net hard te regenen en de fietsen staan in de garage. De 67 jarige Duits sprekende man is op bezoek vanuit Istanbul. Hij heeft in München werktuigbouwkunde gestudeerd, heeft veel gereisd, veel ondernemingen en wil volgend jaar in Maleisië gaan wonen en daar vanuit teakhout gaan exporteren. Misschien ontmoeten we elkaar daar weer. 

Lees meer »

Anatolië (1)

We hebben Europa nu echt achter ons gelaten. Vanuit Gelibolu steken we met een veerboot de engte van de zee van Marmara over. Aan de overkant slaan we een paar boodschappen in en zien een herenkapperszaak naast de supermarkt. Harry is toe aan een knipbeurt en wordt niet alleen geknipt maar ook uitgebreid gemasseerd (gezicht, hoofd, schouders, armen, handen), de vingerkootjes geknakt, haren en gezicht gewassen, wenkbrauwen en neushaartjes worden bijgeknipt en de haartjes bij de oren worden met een aansteker weggeschroeid. Na afloop krijgen we thee, wordt er nog wat gekletst via Google Translate en moeten we omgerekend iets van 2 euro afrekenen…

Lees meer »

Europa

Griekse en Turkse kust

Vanaf de pas bij grensovergang van Bulgarije naar Griekenland bij Makaza zien we een gloednieuw aangelegde weg naar beneden liggen. Een paar honderd meter na de grens geven zowel fietsrouteplanner bikemap.com en de routeapp maps.me aan om dit hoogstandje aan civieltechnische werk links (in dit geval rechts) te laten liggen en te kiezen voor de vermoedelijke oude weg. Al na 100 meter bekruipt ons enige spijt. In plaats van afdalen moeten we namelijk stevig klimmen over de bergtop waar die nieuwe weg met een tunnel doorheen steekt. De spijt verdwijnt echter snel als blijkt dat er geen enkele auto (of ander vervoermiddel) meer over deze weg rijdt. We hebben deze nog zeer acceptabele oude route voor ons alleen. Na dat eerste klimdeel kunnen we ook aan een geweldige afdaling beginnen. We hopen de Middellandse zee te zien, maar dat lukt niet. Het is om correct te zijn de Egeïsche zee, maar dat terzijde. Een paar jaar geleden fietsten we van huis over de vrij eenvoudige ‘Groene weg naar de Middellandse Zee’ die voor ons eindigde in het Franse Sète. Nu grappen we dat we dit keer de bergroute naar de Middellandse Zee hebben gefietst. Veel meer kilometers en ook heel veel meer hoogtemeters.

Lees meer »

Bulgarije

Bij het tv programma 'De slimste mens', wordt de vraag gesteld: 'Wat weet jij van ...?' Nou, de vraag vooraf bij ons was: 'Wat weten we van Bulgarije?' In Nederland wordt weinig nieuws over Bulgarije gebracht. Bulgaren zijn voor zover wij weten goed in kogelstoten, worstelen, skimmen en goedkoop werken. Vrij beperkt en niet al te positief beeld dus!

Lees meer »

Servië

Servië is het vierde land van voormalig Joegoslavië dat we bezoeken op onze fietstocht rond de wereld. En ook dit land is weer volledig uniek ten opzichte van de vorige drie. Het land heeft indrukken bij ons achter gelaten die we niet zullen vergeten.

Lees meer »

Slovenië, Kroatië, Bosnië-Herzegovina

Voor fietsers is het goed te weten dat campings dun bezaaid zijn in Slovenië, Kroatië en Bosnië-Herzegovina. Als je wilt kamperen is raadzaam om je route daarop van te voren af te stellen. Iets wat wij niet gedaan hadden. We zochten elke dag een kampeerplek voor de volgende dag op Google Maps en Maps.me. Het bleek toch elke keer een hele opgave te zijn om in de buurt van onze route, op een dagafstand, een kampeerplek te vinden. Wildkamperen is in Slovenië en Kroatië verboden en we hebben niet uitgeprobeerd hoe streng de autoriteiten hierin zijn. Mede door de dagelijkse onweersbuien hebben we in Slovenië, Kroatië en Bosnië vier keer niet in ons tentje, maar in een halve stacaravan, een B&B en een hotel (2x) geslapen. 

Lees meer »

Alpen

De Alpen zijn mooi, dat zullen weinig mensen betwisten. Maar als je aan de andere kant moet zijn dan vinden veel mensen ze toch een barrière. Automobilisten krijgen te maken met tunnels, tolbelaste- én overbelaste wegen, een oververhitte motor, files, jengelende kinderen op de achterbank en vermoeidheid na een dag rijden vanuit Nederland en andere Noord-Europese landen. 

Lees meer »

Schwabische Albs

Vanaf camping Strasbourg fietsen we het oude centrum in met de bijzondere kathedraal waarvan een toren ontbreekt. Op zondagochtend is het rustig in de straten waar op verschillende plekken verrassende riviertjes en beekjes door heen stromen. Via een moderne witte langzaamverkeersbrug steken we de Rijn over en rijden we Duitsland weer in.

Lees meer »

Langs rivieren en kanalen

Vanaf de Eifel gaan we tot aan Straatsburg rivieren en kanalen volgen. In Duitsland (en een stukje Luxemburg) fietsen we langs de Our, Moezel en Saar. In Frankrijk fietsen we vooral langs pittoreske kanalen tot aan Straatsburg.

Lees meer »

De kop is eraf

Tja, het is meteen duidelijk dat we niet dagelijks zullen bloggen. Niet te doen; voor ons niet, maar ook niet voor de mensen, die ons volgen. Althans dat denken wij. Niemand zit te wachten op 1000+ verhaaltjes over “alledaagse” belevenissen? We willen gaan bloggen over een thema, over streek of fietsroute. Deze blog gaat over de eerste week van onze wereldreis, of we kunnen ook zeggen dat we jullie wat informatie geven over het fietsen door de hevels: Zuid-Limburgs Heuvelland, Belgische Ardennen en de Eifel.

Lees meer »

Nederland (vertrek)

Eindelijk is het zo ver, we mogen vertrekken! Wat hebben we enorm naar deze dag toe geleefd. Negen maanden van voorbereidingen, bezittingen verkopen en ontspullen, ons huis verkopen, veel regelen, onvergetelijke afscheidsmomenten.

Lees meer »

Voorbereidingen

De bier trui

We kennen ze wel uit de professionele wielrennerij: de gele trui, de roze trui, de bolletjes trui, de rode trui, etc.

Lees meer »

Scrooge

Een wereldreis van 3 jaar kost geld, kost zelfs aardig veel geld. Een mens kan in verre oorden prima vooruit met een paar euro’s per dag, toch laat de begroting een forse uitdaging zien, laten we maar zeggen. Al vanaf het moment dat het idee van een wereldfietstocht gestalte krijgt, zijn we zuiniger gaan leven. Deels als gevolg van onze tocht over de Great Divide, waardoor we anders tegen het luxueuze leven zijn gaan aankijken. Deels omdat er gewoon flink gespaard moet worden.

Lees meer »

Ontspullen XL

In februari is een volgende fase van het ontspullen aangebroken. Het huis is verkocht en dat zet alles in een ander perspectief. Voor 1 juli moeten we een leeg huis opleveren én zo weinig mogelijk spullen opslaan! Dus alles moet weg en dat houdt in dat we overschakelen naar een hogere versnelling: ontspullen XL.

Lees meer »

Ontspullen fase 1

Na 3 maanden “innerlijke reis” door de Rocky Mountains beseffen we bij thuiskomst wat een gigantische berg veelal ongebruikte spullen wij hebben. Als je 3 maanden dolgelukkig leeft uit een paar fietstassen, komt al dat bezit thuis beklemmend over.

Lees meer »

Great Divide Mountain Bike Route (GDMBR)

Daar hebben we over geblogd, maar we beschikten toen nog niet over een eigen website. Onze dagelijkse ervaringen en avonturen in de Rocky Mountains staan op de website van crazyguyonabike: gebruik de volgende link:

https://www.crazyguyonabike.com/doc/?o=1mr&doc_id=19683&v=173