Canarische eilanden (2/3)

Gepubliceerd op 13 januari 2022 om 11:51

In dit tweede deel van onze blog over de fietsvakantie op de Canarische eilanden zijn we weer even terug op Gran Canaria. We doorkruisen het noordelijk deel van het eiland en vieren oud op nieuw op één oor. Op nieuwjaarsdag nemen we de veerboot naar Tenerife en fietsen het hele eiland rond met natuurlijk een beklimming naar Zijne Majesteit El Teide. 

Dag 11 terug op Gran Canaria
Het is 30 december 2021 en na 6 uur varen vanaf Lanzarote zijn we terug in Las Palmas de Gran Canaria. We hebben een mooi hotel bij het strand en wandelen naar het eerste de beste restaurant op de boulevard om te eten: en het wordt ouderwets dineren met verschillende Italiaanse gangen. Het is heerlijk! We zijn klaar voor de tweede ronde op de Canarische eilanden!


Afstand: net iets meer dan 5 kilometer en zonder noemenswaardige hoogtemeters.
Accommodatie: Hotel Doña Luisa, Las Palmas de Gran Canaria €103 incl. ontbijt

 

Dag 12 Gran Canaria: Las Palmas naar Gáldar
De volgende ochtend zijn we vroeg op want het wordt “op papier” een zware dag naar Gáldar waar we gereserveerd hebben. Er was namelijk niet veel te kiezen voor oudejaarsavond dus we moeten het halen.


De eerste 10 km voelen we de benauwende bevolkings- en bebouwingsdichtheid van deze hoofdstad en voorsteden. Daarna zien we steeds meer groen en dat valt op na Fuerteventura en Lanzarote waar zowat alles kaal is. Ook de geur valt op. We ruiken planten en bloemen in plaats van de zeelucht van de afgelopen tijd.


We houden lang zicht op Las Palmas en zijn flinke haven terwijl we langzaam omhoog klimmen naar het voor ons op deze reis (althans dat denken we dan) hoogste punt van Gran Canaria. Na ongeveer 700 meter stijging rijden we door het stadje Teror. Een authentiek stadje en dus toeristisch hoogtepunt met smalle straatjes en huisjes met balkonnetjes. Het oogt als een verzameling poppenhuizen maar dan wel groot.


In Teror - what’s in a name - schuilt onheil. Roelie’s achterband heeft iedere ochtend een paar pufjes nodig en Harry’s diagnose is dat het ventiel niet meer goed is. Roelie denkt dat er een heel klein gaatje in zit en visualiseert daarbij een dun cactusnaaldje. Harry heeft vanmorgen het ventiel extra goed dicht gedraaid. Omdat het een zware etappe op asfalt wordt wil Roelie in Teror een extra pufje om de rest van de dag wat gemakkelijker te fietsen. Ze draait per abuis het hele ventiel los en de band staat in een zucht en een wil plat. We gebruiken de meegenomen reserveband en daarmee is het onheil gelukkig afgewenteld. Roelie checkt de binnenkant van de buitenband op een flinterdunne cactusnaaldje, maar later zal blijken dat Harry gelijk had en dat het ventiel heel langzaam een heel klein beetje lucht verliest. Het blijft altijd lastig om Harry gelijk te geven, vooral omdat hij (bijna) altijd gelijk heeft.


Ook boven Teror houden we dat mooie zicht op Las Palmas inmiddels ver achter en diep beneden ons en op de verspreiden stadjes, dorpen en finca’s (boerderijen). Uiteindelijk verruilen we de vallei voor een nieuwe waar geen dorp of finca in ligt. De nieuwe vallei heeft steile hellingen en alles is groen. Er is weinig verkeer en we klimmen gestaag hoger en hoger. De rakim of the day (onze mishmash van Turks en Engels om het hoogste punt van de dag aan te duiden) ligt op 1560 meter hoogte en biedt een mirador met uitzicht op een vulkaankrater en zo’n beetje de hele noordelijke kust van Gran Canaria met nog steeds zicht op Las Palmas. Bijzonder: de stad waar we vanochtend zijn vertrokken ligt 40 kilometer achter ons en dus ruim 1500 meter onder ons. De mirador is het keerpunt en dan begint de afdaling die helaas niet zo mooi is. Bovendien wordt de afdaling driemaal onderbroken door een stevige klimpartij die ons telkens weer 50 meter of meer hoger brengt en de verzuurde benen stevig laten protesteren.


Vanaf de groene berghelling hebben we zicht op het kustgebied dat net als bij Las Palmas volledig bebouwd lijkt te zijn. Geen uitzicht om vrolijk van te worden. De oude stad Gáldar wordt dus omgeven door lelijkheid, maar het centrum (wel weer even 100 meter klimmen met een percentage van ruim boven de 20) is prachtig en zeker een bezoek waard. Roelie redt het niet meer en duwt lopend de fiets de steile vulkaanhelling op het stadje in.


Ons hotel ligt aan het centrale plein omgeven met oude statige gebouwen en een oude kerk. De aanloopstraat naar dit plein is een waar bloemencorso en overal staan partytenten waar vrolijke locals het ouderejaarsfeest vieren. We hebben gevraagd of het restaurant open is, wat zo is, maar vervolgens verzuimd een tafel te reserveren. Gelukkig hebben we mazzel en krijgen het laatste tafeltje en mogen al om 19 uur aan tafel en ook daar zijn we super blij mee want de maag knort.


De menukaart voor het oudejaarsavond diner is chique Spaans en daardoor wat lastig voor een uitgebalanceerde maaltijd. Met dank aan Google Translate bestellen we het een en ander en krijgen de - in de betere restaurant te doen gebruikelijk - minimale porties op een elegante wijze gepresenteerd. Uiteindelijk hebben we zoveel besteld dat we toch met een gevuld gevoel om 22:00 in bed rollen en in slaap vallen. Gedurende de nacht wordt Roelie nog wakker van gekwek onder het raam of van vuurwerk in de steeg maar Harry, normaal een lichte slaper, knort de hele nacht lekker door. Één keer eerder hebben we op oudejaarsdag zolang gefietst  dat onze ogen voor middernacht dichtvielen en dat was in Myanmar 2018/2019. Gelukkig nieuwjaar beste iedereen!!!

 

Afstand: 72 kilometer met 2377 hoogtemeters
Accommodatie: hotel Agalder in Gálder voor €134 incl heerlijk ontbijt

 

Dag 13: Gran Canaria: Galder naar Tenerife: Santa Cruz
De stad is verlaten als we ‘s ochtends vertrekken. Harry staat te filmen als Roelie in haar ooghoek een enorme boom achter een deur op een kleine binnenplaats ziet staan. Ze knijpt in de remmen en vergeet dat ze gisteren moeite had om uit de clicks te komen. Waar ze gisteren voor vreesde, maar niet gebeurde, gebeurt nu wel: ze maakt voor de deur met de boom slagzij maar dus ook voor de neus van Harry met z’n telefoon in de aanslag. Die staat er dus op. Direct daarna worden dan toch de pedalen aangepast en losser gezet.


Na 10 kilometer komen we aan in de haven Puerto de las Nieves voor de boot naar Tenerife. Het kantoor is gesloten en we kopen op internet kaartjes (€54 pp). We zijn veel te vroeg en besluiten naar de kade te fietsen om te kijken of er toch ergens een kop koffie is te krijgen op nieuwjaarsdag. Op weg daar naar toe komen we een Nederlandse fietser tegen, Mehmet, die ook aan het eilandhoppen is en tegelijk geld inzamelt voor een moskee bij een school voor weeskinderen in Tanzania. Hij vertelt dat hij gisteren geen slaapplek kon vinden en de jaarwisseling op een bankje in een speeltuin heeft doorgebracht.


De restaurantjes in het haventje zijn open. We kiezen voor de het terras waarvan een propper  een gratis parkeerplek aanbiedt voor onze fietsen. "Andere dagen €5 per uur", grapt de man. Eigenlijk is het geen grap als je de plek ziet. Hoe mooi is het hier?!? Saillant detail is het opmerkelijke aantal veel te dikke vrouwen op het zwarte kiezelstrand. We discussiëren of dat een voor- of een nadeel is op die kiezels en keien.


Terug bij het veer ontmoeten we nog twee fietsers met bagage en ja hoor, opnieuw zijn het Nederlanders. Jos en Janet hebben hun Groningse stulpje met NAM-scheurtjes tijdelijk (4 maanden!) verruild voor het zadel en de winterzon. De hele boottocht wordt er volop gekletst (nou ja, Harry lag een uiltje te knappen). Wat een leuk stel en wat heerlijk om ze tegen de avond opnieuw te treffen en samen een borrel te drinken en daarna pizza te eten. Met duizenden verhalen, gelach en gezelligheid en met een glaasje wijn of wat te veel op nemen we uiteindelijk afscheid van deze mooie mensen met een warme (en zeker niet Corona-proof) knuffel.


Afstand: 14 kilometer met 170 hoogtemeters Accommodatie: hotel Principe Paz voor €93 incl ontbijt

 

Dag 14 Tenerife: Santa Cruz de Tenerife - La Esperanza
Het grootse doel op Tenerife is de beklimming van El Teide. Althans, zo hoog als je met de fiets kan komen en dat is ongeveer 2250 meter. Het lijkt ons geen goed idee om dit in een keer vanaf zeeniveau te doen. Daar zouden we een hele dagtaak aan hebben en dan moet je nog naar beneden op zoek naar een overnachtingsplek. We vinden op internet een hotelletje op bijna 1000 meter hoogte, maar qua afstand nog steeds erg dichtbij hoofdstad Santa Cruz. Dus maken we een mooie omweg met flink wat hoogtemeters, wederom meer dan 2000. Vanuit de stad fietsen we eerst in oostelijke richting over een fietspad langs de kust en haven. Het is zondag en er zijn veel wielrenners op de weg. Gezellig! Na iets van 10 km buigen we af in de richting van de ruige bergkammen op dit oostelijk deel van Tenerife. Wat volgt is een spectaculaire klim.


Het eerste en langste deel van de klim is geweldig mooi met prachtige uitzichten die dankzij de vele haarspeldbochten telkens anders is. Vanuit de voorbij rijdende auto’s, maar ook door afdalende of ons inhalende wielrenners, worden we regelmatig aangemoedigd: "Animo!" Het is blijkbaar vrij uniek om deze beklimming met bepakte fietsen te doen. We houden lang zicht op de plek van waar vandaan we de kust hebben verlaten; het blijft heel bijzonder om zo met de fiets zichtbaar veel hoogte te winnen. Het voelt als loon door hard werken. Bovenop komen we uit op een bergkam met afwisselend (en soms tegelijkertijd) zicht op de zuidkust en noordkust van het eiland. Prachtig!


We blijven op deze bergkam maar dalen iets af naar 700 meter om vervolgens een ietwat minder mooie beklimming naar de tweede top van vandaag te ondernemen. Achter de top wacht een prachtig uitzicht naar het westen toe op Zijne Majesteit de vulkaan El Teide met aan de voet onder andere Santa Cruz en San Cristobal de La Laguna. Ertussen in (van 1000 tot 2000 meter) zijn zijn flanken bebost, daarboven is hij kaal en steil tot aan zijn puntige kruin op 3718 meter hoogte. Net onder de bosrand zien we La Esperanza liggen, ons doel van vandaag. Daarvoor moeten we een aardig eindje afdalen, naar La Laguna op iets van 540 meter, om dan weer te klimmen naar ons hotel op 960 meter. In La Laguna scoren we water, ice tea, sportdrank (ja het was heet en veel gezweet) en twee broodjes met beleg. Als alles op is en Harry alweer op de fiets zit, roept Roelie dat ze een lens is verloren. Harry doorzoekt eerst haar oogkas en -bal en parkeert vervolgens zijn fiets om de stoep te onderzoeken als Roelie ineens weer scherp ziet en we aan de (in Harry’s ogen onnodig uitgestelde) laatste klim van de dag eindelijk kunnen beginnen.


Komoot, onze navigatie en route app waarmee we inmiddels een haat-liefdeverhouding hebben, wil ons niet op de provinciale weg TF-24 hebben en stuurt ons met een kluitje in het riet. Hoofdwegen probeert Komoot altijd te mijden, ook al is die hoofdweg niet druk en zijn er geen acceptabele alternatieven. Liever een geitenpaadje met een stijgingspercentage van >25% dan over de hoofdweg, zo redeneert Komoot. We proberen die gekkigheden er altijd al vooraf uit te halen maar er is iets serieus mis met de app en de aanpassingen worden niet altijd opgeslagen. Ook nu weer stuurt Komoot ons op een muur af om op te fietsen hetgeen wij vertikken en afbuigen naar de TF-24 waar we evenwel een stevig stijgingspercentage voorgeschoteld krijgen en waar inderdaad vrij veel verkeer rijdt. Met een ruime en naderhand onnodige omweg komen zo bij de bar naast ons hotel aan die om 17 uur sluit, zodat we nog een klein half uurtje hebben om van een welverdiende en ijskoude cerveza te genieten.

Het is zondag en de meeste restaurants in de directe omgeving zijn gesloten, maar we vinden gelukkig eentje die open is en een eenvoudige kaart heeft. We merken dat het ‘s avonds aanmerkelijk kouder is op deze hoogte en vragen ons af hoe het daarboven is, waar we morgen naar toe zullen klimmen.


Afstand: 55 kilometer met 2035 hoogtemeters Accommodatie: hotel Las Cañadas voor €52

 

Dag 15 Tenerife: La Esperanza - La Orotava
Vandaag is de dag, de dag van El Teide, tevens de dag om te herkennen wat we al zo vaak virtueel hebben gefietst: Corona Forestal, de door ons meest gekozen spinningles van Evert van der Zee van Club Virtual / Cycle Masters. We kunnen meezingen met de liedjes en meepraten met Evert, zo vaak is die les afgedraaid zonder te weten dat we dezelfde route ooit zelf zouden doen. In de spinningles wordt de route met een auto afgelegd en zijn we binnen 45 minuten boven. In het echt moeten we 30 km klimmen en zolang hebben we nog nooit gedaan en bij wijlen is het toch ook flink steil.


We moeten wachten tot 9:00 uur als de supermarkt naast de deur opengaat en we ontbijt kunnen kopen. Om 9:30 uur klikken we de pedalen vast en gaat de rit van start. Wat we op het scherm niet zien is dat de klim door het bos over de bergrug krult en dat er aan beide zijdes vele uitzichtpunten zijn: rechts op het buureiland La Palma: links op buureiland Gran Canaria en voor ons El Teide. het is hartstikke helder en best warm vandaag. Er is nauwelijks verkeer en slechts een enkele wielrenner. Na een aantal gestage kilometers halen wij de trui en met lange mouwen erbij want ondanks het heldere zonnetje is het toch wel fris in de schaduw en op hoogte.


Na 25 kilometer en op circa 2000 m hoogte bereiken we de boomgrens en verlaten we het bos en klimmen we nog 5 kilometer verder naar het hoogste punt van 2240 m in de buurt van het Observatorium. Bij 2230 m hebben we een selfie momentje gepakt en de rakim of the day van 2240 m fietsen we daarom maar voorbij. Die laatste 5 kilometer is één langgerekte mirador. Het is dan even na 14 uur en eenmaal boven trekken we nog veel meer kleren en handschoenen aan en kan de welverdiende afdaling beginnen. Omdat we, naast dit bezoekje aan El Teide, een volledig rondje willen fietsen over Tenerife dalen we aan de noordkant van de vulkaan af. De afdaling is lang en prachtig en ondanks de extra lagen kleren en handschoenen krijgen we het toch steenkoud.

Op zo’n 1000 meter hoogte begint ook aan deze kant van de vulkaan de bebouwing met al snel een gezellig ogend terras waarvan echter ieder tafeltje bezet is door zo te zien wandelaars. Dan maar gewoon verder dalen naar 400 meter, naar onze bestemming van vandaag: het centrum van het oude stadje La Orotava. Daar vinden we een plekje in de zon om weer op te warmen en te glunderen van trots dat we het gedaan hebben: de beklimming zit erop en voor de rakim of the total tour wordt een denkbeeldig vinkje gezet.


Vanwege familieomstandigheden van de kok van ons hotel is het restaurant ervan gesloten en krijgen we een tip van de receptionist om het feestmaal elders te gaan eten ‘s avonds in het oergezellig en authentiek aandoende stadje. Het lijkt alsof er naast de lokale bevolking hooguit fanatieke wandelaars verblijven (en twee trotse fietsers). We hebben wederom wat moeite met de Spaanse kaart van restaurant Tapias, dat geen tapas-tent is, maar er wel op lijkt, maar het komt goed.


Afstand: 64 kilometer met 1553 hoogtemeters Accommodatie: hotel Rural Victoria voor €77 incl. ontbijt

 

Dag 16 Tenerife: La Orotava naar La Vega
Na die twee klimdagen gunnen we onszelf ook wel wat rust. We zien een schattig vakantiehuisje in Las Vegas, oh nee enkelvoud: La Vega en boeken het voor twee nachten. Dat was ook wel een moetje want de accommodaties die we voor één nacht kunnen boeken lagen niet op onze route.  Het is niet ver, maar we moeten wel even een richel over en het hoogteprofiel toont een alarmerende steile slotklim. We blijven enigszins op hoogte en dus ver van het toeristisch kuststrookje vandaan.


Al snel zet Harry zijn ketting per ongeluk op spanning. De ketting om het grootste blad voor èn achter past net en eraf schakelen lukt niet. We maken het achterwiel los en daardoor ontstaat net wat ruimte om de ketting op andere bladen te krijgen. Probleem opgelost.


In de laatste 5 kilometer moet we inderdaad achterlijk steil klimmen en de laatste honderd meter moeten we de fiets duwen zo steil is het straatje van het vakantiehuisje. Bovendien heeft La Vega in tegenstelling tot haar meervoud zo goed als geen voorzieningen. Er is geen bar of restaurant en het mini mercadootje is beperkt open. Het winkeltje is inderdaad mini, hooguit 20 m2, maar herbergt een ruim assortiment voor basic behoeften, dus we redden ons wel.


Gastvrouw Karin is een warme en hartelijke Duitse dame en woont met haar man Frank en twee honden op hetzelfde perceel als waar het vakantiehuisje staat. Ze waarschuwt ons dat de honden nogal gefocust zijn op eten en dat blijkt meteen als we hun neus tegen onze tassen met eten gedrukt zien. Op de patio van ons vakantiehuisje rusten we uit van de steile finish van vandaag en terwijl we dat doen gaat een zwarte kat (hopelijk brengt hij geen ongeluk) ongegeneerd in een bloempot langs ons terrasje zitten schijten. De brutaliteit is bij de beesten af.


Afstand: 35 kilometer met 1108 hoogtemeters Accommodatie: Casa Madera in La Vega voor €56

 

Dag 17 Tenerife: rustdag in La Vega
De zon zou ‘s ochtends op de patio staan maar het is bewolkt en fris op onze rustdag. We werken het eerste deel van de blog af, zetten hem op onze website en gaan lekker een dagje rondhangen in het gezellige huisje in La Vega.


Door de afslag van gisteren naar noord Tenerife en de rustdag is het iets minder voor de hand liggend om ook nog naar het eiland La Gomera te gaan. Daarbij ontstaat het idee om ook meer van Gran Canaria te willen zien en er misschien in het zuiden nog een paar extra stranddagen aan te plakken voordat we terug naar koud en nat Nederland gaan en weer werken.


Accommodatie: Casa Madera in La Vega voor €56

 

Dag 18 Tenerife: La Vega naar Playa de las Americas / Los Cristianos 
Ei, ei, ei, oh wat zijn we blij, want Harry die is jarig! Dat moet gevierd worden en dat doen we met ... een eindje fietsen over Tenerife. Helaas blijkt het supermarktje gesloten in verband met Driekoningen (of de verjaardag van Harry) en is er geen vers brood te kopen. Gastvrouw Karin geeft aan dat op Driekoningen echt wel alles dicht is op de eilanden. Gelukkig helpt ze ons uit de brand en diept roggebrood op uit haar vriezer. Eitje erbij en een kop koffie en glas sap en we kunnen er tegenaan. Dat moet ook om in toeristisch gebied in het zuiden te komen waar wel weer alles open zal zijn. O ja en tussen La Vega en Playa de las America’s, waar alle toeristen samendrommen, ligt een pittig klimmetje.


Op de terugweg van het dichte winkeltje valt het op dat er boven ons hoofd weliswaar een strak blauwe hemel is te zien maar boven zee hangt een hele dikke deken van donkere bewolking. Bij het afscheid van Karin zegt zij dat die aan land zal komen en zich zal ophopen tegen de bergen. Ze woont al jaren op Tenerife en kan het weten.


Gekleed in T-shirt en fietsbroek en met de zonnebril op de neus starten wij aan de giga steile klim, het gemiddelde ligt boven de 15%. Hoe hoger we komen, hoe kouder het wordt en de bewolking haalt ons inderdaad in wat de temperatuur zeker met 10 graden laat zakken. Op ons voorhoofd lekt het nog steeds, maar voor de rest krijgen we het te koud en we doen een trui met lange mouwen en fietsjasjes aan. We gaan super langzaam in een ultraslakke tempo omhoog en fietsen de mist in en arriveren in een mysterieus bijna toverachtig ‘lord of the rings’-land. Op ruim 1100 meter hoogte zit de klim er dan op en af en toe kunnen we onder het wolkendek door kijken en zien we de westkust in de zon liggen.


We dalen af naar bergdorp Santiago el Teide waar de zon alweer schijnt en waar we veel wandelaars zien. Achter het dorpje ligt een goede asfaltweg met veel haarspeldbochten die eerst nog mooi tussen rotsen en cactussen slingert maar daarna niet zo mooi tussen de bananenplantages met hun lelijke, stoffige netten en rommelige finca’s. Dat beeld blijven we helaas de hele westkust houden. Het gebied heeft geen enkele stedenbouwkundige uitstraling tot de aankomst in het toeristisch walhalla, Costa Adeja, een -in onze ogen- ook afgrijselijk gebied met grootschalige separate en protserige resorts. Iets meer karakter heeft het oorspronkelijke hart van de Costa Adeje, Playa de los Cristianos, met smalle straatjes en restaurants (waaronder een goed Indisch restaurant).


Afstand: 60 km en 962 hoogtemeters Accommodatie: aparthotel Udalla Park voor € 87

 

Dag 19 Tenerife: Playa de las Cristianos naar Arico el Nuevo
We hebben er zin in! Op advies van de receptionist maken we geen gebruik van het (bij te boeken) ontbijt van het hotel, maar bij een gezellig klein tentje in de straat. Vandaag (en morgen) staat de oude weg op ons programma. De oude weg heet hier natuurlijk de Carretera Vieja en het is de TF-28 die loopt tussen Costa Adeje en Santa Cruz de Tenerife. 

Het duurt even om de toeristische zone te verlaten en we komen op een paar brede drukke wegen terecht en dat is helaas nog niet voorbij als we de TF28 opfietsen. Na de eerste klim stoppen we bij een pompstation voor een icetea en de pompbediende vraagt of we El Teide gaan doen. Nee, niet nog een keer!!

 

Wij en vele andere wielrenners klimmen door tot aan uitzichtpunt La Centinela. Daar aangekomen maken we de fout om luidop uit te spreken dat er nauwelijks wind is terwijl harde wind tegen voorspeld was. De ongeschreven regel is om NOOIT dergelijke uitspraken te doen omdat je de goden verzoekt. Zeg bijvoorbeeld nooit dat je al lang geen lekke band hebt gehad of dat het nog steeds niet regent, geheid dat het daarna misgaat. En ja hoor. We zijn nog geen 5 minuten verder en worden bijna van de weg geblazen.

 

Omdat later de snelweg TF-1 is aangelegd langs de zuidkust, wordt deze oude weg nog nauwelijks als doorgaande weg gebruikt. Lokaal bekend als de weg met duizend bochten, is de oude weg 100 km lang. Het is langs de bergen aangelegd en volgt de barranco’s, de kloven/ravijnen in het vulkanische gebied. Elke barranco levert hetzelfde programma: je fietst een bergkam voorbij en krijgt de harde oostenwind vol in je bakkes. Daarna neem je een scherpe bocht en daal je de barranco in. Op het eind is een smalle stenen brug gebouwd over de kloof waarna je weer aan de overzijde tegen de flank (en uit de wind) mag klimmen. De weg is een genot om te fietsen, met allerlei twists and turns. De uitzichten langs de rit zijn gewoon oogverblindend. Het is een continue carrousel van beklimmingen en afdalingen en zo bochtig dat alle fietsers (en helaas ook motorrijders) met volle teugen genieten.



Het is best moeilijk om accommodatie te vinden midden in het binnenland van Tenerife en zo ook op de TF28. Ze zijn er wel maar dan vaak als vakantiehuisjes voor veel nachten. We zien iets moois halverwege de route in Arico el Nuevo voor voor €60 per nacht maar de eigenaar verhuurt alleen vanaf vijf nachten. Als we vragen voor welke prijs één nacht zou zijn en verklaren eventueel extra te betalen, vraagt hij €40 extra schoonmaakkosten te vergoeden en cash te betalen. Potjandorie, maar het is ons het waard om niet 500 meter te hoeven afdalen naar de kust en de dag erna weer terug te klimmen. 


We zijn extra blij met de overnachtingsplek als we daar aankomen. Alrico el Nuevo blijkt een knus smal en versierd straatje over een bergkammetje en het huisje blijkt een authentiek huis met het allerlekkerste bed te hebben. Voorzover de plek het nog niet had gedaan compenseren we de kosten met een uiterst goedkope pizza in het Arico Viego met aparte pizzanamen. Harry eet een Valentino Rossi op en Roelie eet een Canaria.


Afstand: 45 kilometer en 926 hoogtemeters
Accommodatie: Rural Hotel house El Sitio de la Casa voor €60 + €40 schoonmaakkosten

 

Dag 20 Tenerife: Arico el Nuevo naar Gran Canaria: Agaete
De gastheer gaat na ons vertrek in zijn oude Mercedes naar het dorpje voor koffie. We komen elkaar daar weer tegen en terwijl hij zijn koffie drinkt, en wij ontbijten, raken we in gesprek. Als Harry zegt dat hij hem op wielrenner Pedro Delgado vindt lijken, gaat hij helemaal los (op een positieve manier). Hij is ook fervent wielrenner geweest, heeft nog tegen Pedro Delgado geracet (en verloren) en recent waren Óscar Freire en Iván Gutiérrez bij hem te gast. Hij heeft veel gereisd en ondermeer in Thailand gefietst en wil van alles weten over onze wereldfietstocht. We kletsen wat af en de €40 extra schoonmaakkosten worden door “Pedro” deels ingezet om ons op koffie te trakteren.


Na een fijn ontbijt rest ons de rest van de 1000 bochten van de TF28 waarop we al met al nu ook nog eens 1000 wielrenners tellen. Een heerlijke weg die zeer begrijpelijk favoriet is bij wielrenners. Er lijkt geen einde te komen aan de bochten en het klimmen en dalen van de ene naar de volgende barranco totdat als verrassing na de klim we opeens stijl langs een berghelling afdalen. Dat bleek achteraf de mirador de Don Martin en terwijl wij nog ‘wow’ en ‘gaaf’ roepen worden we voorbij gesuisd door wielrenners met een deadwish. Binnen één kilometer fietsen we 150 meter lager.


Aan al het mooie komt een eind, aan afdalingen vaak sneller dan aan beklimmingen en aan de rust op de TF28 komt ook een eind als we belanden in de drukte van het stadje Güímar onder aan die berghelling. Gelukkig wordt het na dit stadje weer rustig op de weg en rest ons nog een laatste klim voordat we ons rondje afmaken en terug zijn in Santa Cruz. Op een bankje in de haven wachten we op het veer van 16 uur en genieten in de luwte van de veerboot uit de wind en in de zon.


Ja ja, de harde wind van gisteren en vanochtend is weliswaar wat afgenomen maar niet verdwenen en dat betekent dat er toch redelijk hoge golven zijn in de tot dusver steeds zo kalme oceaan. Gedurende de hele reis vanaf Tenerife is Gran Canaria niet zichtbaar. Het personeel loopt rond om eventuele kotszakjes op te halen. Wij hebben een prima plek vooraan op het veer en hebben gelukkig geen last van zeeziekte.


De hoge golven zijn vooral te gek aan de boulevard van de haven van aankomst Puerto de las Nieves. Naar het natuurgeweld met op elkaar stapelende en overslaande hoge golven, staren we nog even voordat we gaan eten in de haven. We zien natuurlijk niets van Tenerife met uitzondering van het uiterste puntje van El Teide. Tijdens het eten wordt en een lichtshow gegeven in een waternevel met tekst en muziek, die echter overstemd wordt door de groep locals aan de tafel naast ons. Met suizende oren en volle buiken vallen we in slaap die nacht.


Afstand: 62 kilometer en 1056 hoogtemeters
Accommodatie: hotel Puerto de las Nieves voor €90 incl ontbijt

 


«   »